Shloka 30
Soma Pacifies the Pracetās; Dakṣa’s Haṁsa-guhya Prayers; Hari Grants Creative Power
यस्मिन्यतो येन च यस्य यस्मै यद्यो यथा कुरुते कार्यते च । परावरेषां परमं प्राक् प्रसिद्धं तद् ब्रह्म तद्धेतुरनन्यदेकम् ॥ ३० ॥
yasmin yato yena ca yasya yasmai yad yo yathā kurute kāryate ca parāvareṣāṁ paramaṁ prāk prasiddhaṁ tad brahma tad dhetur ananyad ekam
ในพระองค์สรรพสิ่งตั้งอยู่ จากพระองค์และโดยพระองค์สรรพสิ่งดำเนินไป ทุกสิ่งเป็นของพระองค์และถูกถวายแด่พระองค์ พระองค์ทรงกระทำเองและทรงให้ผู้อื่นกระทำด้วย—พระองค์นั้นคือปรพรหมอันเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่ก่อนกิจทั้งปวง แม้มีเหตุปัจจัยสูงต่ำมากมาย แต่พระองค์ทรงเป็นเหตุแห่งเหตุทั้งปวง เป็นหนึ่งไร้ที่สอง ไม่มีเหตุอื่นเหนือพระองค์ ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์
The Supreme Personality of Godhead, Kṛṣṇa, is the original cause, as confirmed in Bhagavad-gītā ( ahaṁ sarvasya prabhavaḥ ). Even this material world, which is conducted under the modes of material nature, is caused by the Supreme Personality of Godhead, who therefore also has an intimate relationship with the material world. If the material world were not a part of His body, the Supreme Lord, the supreme cause, would be incomplete. Therefore we hear, vāsudevaḥ sarvam iti sa mahātmā su-durlabhaḥ: if one knows that Vāsudeva is the original cause of all causes, he becomes a perfect mahātmā.
FAQs
This verse declares that the Absolute (Brahman) is the one nondual cause: everything rests in Him, arises from Him, acts by His power, and is ultimately meant for Him.
To affirm that the Supreme Truth is the ultimate, independent source behind all causes—there is no rival or separate second principle outside Him.
It cultivates humility and steadiness: do your duty sincerely while remembering outcomes and capacities ultimately depend on the Supreme will and support.