Shloka 13
Soma Pacifies the Pracetās; Dakṣa’s Haṁsa-guhya Prayers; Hari Grants Creative Power
अन्तर्देहेषु भूतानामात्मास्ते हरिरीश्वर: । सर्वं तद्धिष्ण्यमीक्षध्वमेवं वस्तोषितो ह्यसौ ॥ १३ ॥
antar deheṣu bhūtānām ātmāste harir īśvaraḥ sarvaṁ tad-dhiṣṇyam īkṣadhvam evaṁ vas toṣito hy asau
ภายในกายของสรรพสัตว์ทั้งปวง—ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว มนุษย์ นก สัตว์ และต้นไม้—พระหริ ผู้เป็นอีศวร สถิตอยู่เป็นปรมาตมัน. เพราะฉะนั้นจงมองทุกกายว่าเป็นที่ประทับ เป็นพระวิหารของพระผู้เป็นเจ้า; ด้วยทัศนะเช่นนี้พระองค์ย่อมพอพระทัย. ดังนั้นอย่าฆ่าสรรพชีวิตในรูปต้นไม้ด้วยความโกรธ
As stated in Bhagavad-gītā and confirmed by all the Vedic scriptures, īśvaraḥ sarva-bhūtānāṁ hṛd-deśe ’rjuna tiṣṭhati: the Supersoul is situated within everyone’s heart. Therefore, since everyone’s body is the residence of the Supreme Lord, one should not destroy the body because of unnecessary envy. That will dissatisfy the Supersoul. Soma told the Pracetās that because they had tried to satisfy the Supersoul, now they should not displease Him.
FAQs
This verse states that Lord Hari, the supreme controller, lives within the bodies of all beings as the indwelling Self (Paramatma), so every body should be seen as His abode.
In his prayers, Daksha teaches a devotional way of seeing—recognizing the Lord’s presence within everyone—because such respectful, God-centered vision pleases the Lord.
Treat people (and all creatures) with dignity and compassion, reduce envy and harsh speech, and cultivate humility by remembering the Lord is present within every heart.