Shloka 2
Yamarāja Instructs the Yamadūtas: Supreme Authority, Mahājanas, and the Glory of the Holy Name
यमस्य देवस्य न दण्डभङ्ग: कुतश्चनर्षे श्रुतपूर्व आसीत् । एतन्मुने वृश्चति लोकसंशयं न हि त्वदन्य इति मे विनिश्चितम् ॥ २ ॥
yamasya devasya na daṇḍa-bhaṅgaḥ kutaścanarṣe śruta-pūrva āsīt etan mune vṛścati loka-saṁśayaṁ na hi tvad-anya iti me viniścitam
ข้าแต่ฤๅษี! ไม่เคยได้ยินที่ใดมาก่อนว่าพระบัญชาการลงโทษของยมราชจะถูกทำลายได้ ดังนั้น ข้าแต่มุนี เหตุการณ์นี้ย่อมก่อความสงสัยแก่ผู้คน และข้าพเจ้าแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดนอกจากท่านจะขจัดได้ โปรดอธิบายเหตุแห่งเรื่องนี้เถิด
FAQs
This verse states that the Yamadūtas had never heard of anyone obstructing Yama’s punishment, and they seek clarification—setting up the teaching that the Lord’s devotees and the power of bhakti stand beyond ordinary karmic jurisdiction.
After being checked in their duty, they approached Yamarāja in confusion, asking him to remove the assembly’s doubt about how Yama’s authority could be countered.
It encourages sincere devotional practice—especially remembrance and chanting of the Lord’s names—while also respecting dharma, understanding that spiritual transformation can transcend one’s past karma.