Shloka 13
Parīkṣit’s Inquiry into Vṛtrāsura’s Bhakti and the Beginning of Citraketu’s Trial
न तस्य सम्पद: सर्वा महिष्यो वामलोचना: । सार्वभौमस्य भूश्चेयमभवन्प्रीतिहेतव: ॥ १३ ॥
na tasya sampadaḥ sarvā mahiṣyo vāma-locanāḥ sārvabhaumasya bhūś ceyam abhavan prīti-hetavaḥ
มเหสีของพระองค์ล้วนมีใบหน้างามและดวงตาเย้ายวน แต่ทั้งทรัพย์สมบัติ มเหสีเป็นร้อยเป็นพัน และแผ่นดินที่พระองค์เป็นเจ้าสูงสุดนั้น มิได้เป็นเหตุแห่งความยินดีแก่พระองค์เลย
FAQs
This verse states that even vast opulence, queens, and sovereignty over the earth may fail to give real satisfaction when the heart is distressed—implying that lasting contentment is not produced by material possessions.
In the narrative, Citraketu’s inner grief overwhelms external success; Śukadeva highlights that worldly assets cannot automatically produce prīti (deep satisfaction) when one lacks inner fulfillment and higher spiritual shelter.
Use the verse as a reminder to balance achievement with inner spiritual practice—cultivating devotion, gratitude, and purpose—so that well-being does not depend solely on status, relationships, or possessions.