Shloka 19
Vṛtrāsura Instructs Indra on Providence and Devotion; The Slaying of Vṛtrāsura
इन्द्र उवाच अहो दानव सिद्धोऽसि यस्य ते मतिरीदृशी । भक्त: सर्वात्मनात्मानं सुहृदं जगदीश्वरम् ॥ १९ ॥
indra uvāca aho dānava siddho ’si yasya te matir īdṛśī bhaktaḥ sarvātmanātmānaṁ suhṛdaṁ jagad-īśvaram
พระอินทร์ตรัสว่า โอ้ท่านดานวะ! ด้วยปัญญาเช่นนี้เห็นได้ว่าท่านเป็นผู้สำเร็จแล้ว ท่านเป็นภักตะโดยสิ้นใจต่อพระภควาน ผู้เป็นปรมาตมัน เป็นเจ้าแห่งจักรวาล และเป็นมิตรของสรรพชีวิต
As stated in Bhagavad-gītā (6.22):
FAQs
This verse highlights that a true devotee is devoted with the whole self (sarvātmanā) to the Supreme Lord, who is the friend of all beings and the Lord of the universe.
Because Vṛtrāsura’s intelligence and conviction were fixed in devotion to the Supreme Lord, showing realized spiritual understanding despite his external identity as a Dānava.
Cultivate single-minded devotion by aligning thoughts, speech, and actions toward serving God—seeing the Lord as the true well-wisher (suhṛd) and acting with sincerity and humility.