Shloka 22
Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
पुंसां किलैकान्तधियां स्वकानां या: सम्पदो दिवि भूमौ रसायाम् । न राति यद्द्वेष उद्वेग आधि- र्मद: कलिर्व्यसनं सम्प्रयास: ॥ २२ ॥
puṁsāṁ kilaikānta-dhiyāṁ svakānāṁ yāḥ sampado divi bhūmau rasāyām na rāti yad dveṣa udvega ādhir madaḥ kalir vyasanaṁ samprayāsaḥ
ผู้ที่มีจิตแน่วแน่ยอมมอบตน ณ ดอกบัวพระบาทของพระผู้เป็นเจ้าสูงสุด และระลึกถึงพระบาทนั้นเสมอ ย่อมเป็นที่ยอมรับของพระองค์ว่าเป็นคนของพระองค์ เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ แต่พระองค์ไม่ประทานความมั่งคั่งอันเจิดจ้าแห่งสวรรค์ โลกมนุษย์ หรือบาดาลแก่เขา เพราะทรัพย์ทางวัตถุย่อมนำมาซึ่งความเป็นศัตรู ความกังวล ความกระวนกระวายใจ ความหยิ่งผยอง ความวิวาท ภัยพิบัติ และความพยายามหนักหน่วง และเมื่อสูญเสียก็เกิดทุกข์ใหญ่หลวง
In Bhagavad-gītā (4.11) the Lord says:
FAQs
This verse says that worldly and heavenly opulences are not a true blessing for one-pointed devotees, because such prosperity tends to produce envy, agitation, anxiety, pride, quarrel, misfortune, and exhausting struggle.
While facing Indra in battle, Vṛtrāsura reveals the mood of a pure devotee: he is not tempted by celestial gains or power, and he highlights how material ‘success’ often entangles the mind in conflict and distress.
Use success and resources without obsession—reduce comparison and rivalry, keep spiritual priorities first, and notice how envy, anxiety, and constant striving decrease when devotion becomes the central aim.