Shloka 36
Vidura’s Return; Dhṛtarāṣṭra’s Departure; Nārada’s Instruction on Kāla and Detachment
विमृज्याश्रूणि पाणिभ्यां विष्टभ्यात्मानमात्मना । अजातशत्रुं प्रत्यूचे प्रभो: पादावनुस्मरन् ॥ ३६ ॥
vimṛjyāśrūṇi pāṇibhyāṁ viṣṭabhyātmānam ātmanā ajāta-śatruṁ pratyūce prabhoḥ pādāv anusmaran
เขาเช็ดน้ำตาด้วยมือทั้งสอง และค่อยๆ ทำจิตให้สงบด้วยปัญญา ระลึกถึงพระบาทของนายตนคือ ธฤตราษฏระ แล้วจึงเริ่มตอบมหาราชยุธิษฐิระ ผู้ไร้ศัตรูแต่กำเนิด
FAQs
This verse shows that even in intense grief one can regain steadiness by repeatedly remembering the Lord’s lotus feet.
Yudhiṣṭhira was overwhelmed by separation and responsibility; Vidura first controlled his own emotion and then spoke from a place of spiritual remembrance to guide him properly.
When emotions surge, pause, compose the mind, and anchor yourself in prayer or remembrance of God—then respond and act with clarity rather than impulse.