Shloka 12
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
य एतत् संस्मरेत् प्रात: सायं च सुसमाहित: । कविर्भवति मन्त्रज्ञो गतिं चैव तथात्मन: ॥ १२ ॥
ya etat saṁsmaret prātaḥ sāyaṁ ca susamāhitaḥ kavir bhavati mantra-jño gatiṁ caiva tathātmanaḥ
ผู้ใดในยามเช้าและยามเย็น ระลึก ฟัง หรือสวดขับเรื่องราวนี้ด้วยจิตตั้งมั่น ผู้นั้นย่อมเป็นบัณฑิต รู้มนตร์พระเวท และชำนาญในความรู้แจ้งตน (อาตมัน) อย่างแน่นอน
FAQs
This verse teaches that steady remembrance in the morning and evening, with a focused mind, grants wisdom, mantra-understanding, and the soul’s true destination.
In the context of the Ambarīṣa–Durvāsā episode, Śukadeva highlights that continual devotional recollection purifies consciousness and protects one by anchoring the mind in dharma and bhakti.
Set a simple daily practice: read or recite a Bhagavatam passage at sunrise and sunset, pause for mindful recollection, and let that remembrance guide your choices through the day.