Shloka 47
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
सुभद्रो भद्रबाहुश्च दुर्मदो भद्र एव च । पौरव्यास्तनया ह्येते भूताद्या द्वादशाभवन् ॥ ४७ ॥ नन्दोपनन्दकृतकशूराद्या मदिरात्मजा: । कौशल्या केशिनं त्वेकमसूत कुलनन्दनम् ॥ ४८ ॥
subhadro bhadrabāhuś ca durmado bhadra eva ca pauravyās tanayā hy ete bhūtādyā dvādaśābhavan
จากครรภ์ของเปารวีมีโอรสสิบสององค์ นำโดยภูตะ รวมทั้งสุภัทระ ภัททรพาหุ ทุรมทะ และภัททรา ส่วนมทิรามีโอรสคือ นันทะ อุปนันทะ กฤตะกะ ศูระ เป็นต้น และเกาศัลยา (ภัททรา) ประสูติโอรสเพียงองค์เดียวชื่อ เกศี
FAQs
It lists the descendants in the Yadu dynasty, naming Pauravī’s sons such as Subhadra, Bhadrabāhu, Durmada, and Bhadra, and notes that the line beginning with Bhūta became twelve.
He presents the dynastic lines to connect Lord Kṛṣṇa’s appearance and pastimes to the historical Yadu-vamśa and to preserve sacred remembrance of the Lord’s devotees and associates.
It strengthens śraddhā by showing continuity of dharma and devotion across generations and encourages one to see family and legacy as meant for service to Bhagavān.