Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 7
Genealogies from Yayāti’s Sons to the Yadu Dynasty; Romapāda–Ṛṣyaśṛṅga; Kārtavīryārjuna; and the Rise of Yādava Branches
सुतो धर्मरथो यस्य जज्ञे चित्ररथोऽप्रजा: । रोमपाद इति ख्यातस्तस्मै दशरथ: सखा ॥ ७ ॥ शान्तां स्वकन्यां प्रायच्छदृष्यशृङ्ग उवाह याम् । देवेऽवर्षति यं रामा आनिन्युर्हरिणीसुतम् ॥ ८ ॥ नाट्यसङ्गीतवादित्रैर्विभ्रमालिङ्गनार्हणै: । स तु राज्ञोऽनपत्यस्य निरूप्येष्टिं मरुत्वते ॥ ९ ॥ प्रजामदाद् दशरथो येन लेभेऽप्रजा: प्रजा: । चतुरङ्गो रोमपादात् पृथुलाक्षस्तु तत्सुत: ॥ १० ॥
suto dharmaratho yasya jajñe citraratho ’prajāḥ romapāda iti khyātas tasmai daśarathaḥ sakhā
จากทิวีรถะมีโอรสชื่อ ธรรมรถะ และจากธรรมรถะมีจิตรรถะ ผู้เป็นที่รู้จักว่า โรมปาทะ โรมปาทะไร้ทายาท จึงได้รับพระธิดาของสหายคือมหาราชทศรถะ นามว่า ศานตา มาเป็นบุตรบุญธรรม และศานตาได้อภิเษกกับฤๅษยศฤงคะ เมื่อเทวดามิให้ฝนตก ฤๅษยศฤงคะถูกล่อออกจากป่าด้วยนาฏย ดนตรี และการกอดบูชา แล้วได้รับแต่งตั้งเป็นปุโรหิตทำยัญแด่มรุตวาน; ครั้นท่านมาถึง ฝนก็ตกลงมา ต่อมาท่านทำยัญปุตเรษฏิให้ทศรถะผู้ไร้บุตร จึงได้โอรสทั้งหลาย และด้วยพระกรุณาของฤๅษยศฤงคะ โรมปาทะมีโอรสชื่อ จตุรังคะ จากจตุรังคะมี ปฤถุลักษะ
FAQs
In this verse, Romapāda is identified as the well-known name of Citraratha, who is described as aprajāḥ—without sons.
This verse states that King Daśaratha was a friend (sakhā) of Romapāda, linking the Ramāyaṇa-era king to the Bhagavatam’s dynastic narration.
The verse reminds readers that worldly status and lineage can be uncertain; therefore one should cultivate lasting spiritual merit (dharma and devotion) rather than relying on material continuity.