Shloka 38
Genealogies from Yayāti’s Sons to the Yadu Dynasty; Romapāda–Ṛṣyaśṛṅga; Kārtavīryārjuna; and the Rise of Yādava Branches
अन्वमोदन्त तद्विश्वेदेवा: पितर एव च । शैब्या गर्भमधात् काले कुमारं सुषुवे शुभम् । स विदर्भ इति प्रोक्त उपयेमे स्नुषां सतीम् ॥ ३८ ॥
anvamodanta tad viśve- devāḥ pitara eva ca śaibyā garbham adhāt kāle kumāraṁ suṣuve śubham sa vidarbha iti prokta upayeme snuṣāṁ satīm
เหล่าวิศเวเทวะและปิตฤทั้งหลายยินดี; ด้วยพระกรุณาของท่าน วาจาของชยามฆะจึงเป็นจริง แม้ไศพยาเคยเป็นหมัน ก็ได้รับพรจากเทพเจ้าให้ตั้งครรภ์ และเมื่อถึงกาลก็ประสูติบุตรผู้เป็นมงคลนามว่า วิทัรภะ ก่อนเด็กจะเกิด หญิงนั้นถูกยอมรับเป็นสะใภ้แล้ว ดังนั้นเมื่อวิทัรภะเติบใหญ่จึงอภิเษกกับนาง
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Ninth Canto, Twenty-third Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “The Dynasties of the Sons of Yayāti.”
FAQs
This verse states that the Viśvedevas and the Pitṛs rejoiced, indicating divine and ancestral approval surrounding the auspicious birth of Vidarbha.
Śukadeva Gosvāmī narrates this verse to Mahārāja Parīkṣit while recounting the dynastic history.
It highlights honoring elders and lineage (gratitude to forebears) and valuing virtue and auspiciousness in family life—seeing family duties as part of dharma.