Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 19
Rantideva’s Supreme Charity and the Hastī Lineage
Hastināpura and Pañcāla Origins
गर्गाच्छिनिस्ततो गार्ग्य: क्षत्राद् ब्रह्म ह्यवर्तत । दुरितक्षयो महावीर्यात् तस्य त्रय्यारुणि: कवि: ॥ १९ ॥ पुष्करारुणिरित्यत्र ये ब्राह्मणगतिं गता: । बृहत्क्षत्रस्य पुत्रोऽभूद्धस्ती यद्धस्तिनापुरम् ॥ २० ॥
gargāc chinis tato gārgyaḥ kṣatrād brahma hy avartata duritakṣayo mahāvīryāt tasya trayyāruṇiḥ kaviḥ
จากคัรคะเกิดศินิ และจากศินิเกิดคารคยะ แม้คารคยะเป็นกษัตริย์ แต่จากเขากลับมีสายสกุลพราหมณ์สืบมา จากมหาวีรยะเกิดทุริตักษยะ บุตรของเขาคือ ตรัยยารุณิ กวี และปุษการารุณิ แม้เกิดในวงศ์กษัตริย์ก็ได้บรรลุฐานะพราหมณ์ บฤหัตกษัตระมีบุตรชื่อหสตี ผู้สถาปนาเมืองหสตินาปุระ
FAQs
This verse states that from a kṣatriya line (through Śini and Gārgya), brahminical status (brahma) manifested—highlighting that spiritual qualification and Vedic status can appear through lineage transformations and merit.
Śukadeva is narrating dynastic genealogy to preserve the historical and dharmic continuity of royal and sage lineages within the Bhāgavatam’s sacred history.
It encourages respect for genuine qualities—learning, character, and spiritual culture—rather than judging worth only by birth, while still honoring the tradition of disciplined Vedic training.