Shloka 43
Śrī Rāmacandra-avatāra — Vow, Exile, Laṅkā-vijaya, and Rāma-rājya
Concise Bhāgavata Account
पादुके भरतोऽगृह्णाच्चामरव्यजनोत्तमे । विभीषण: ससुग्रीव: श्वेतच्छत्रं मरुत्सुत: ॥ ४२ ॥ धनुर्निषङ्गाञ्छत्रुघ्न: सीता तीर्थकमण्डलुम् । अबिभ्रदङ्गद: खड्गं हैमं चर्मर्क्षराण्नृप ॥ ४३ ॥
pāduke bharato ’gṛhṇāc cāmara-vyajanottame vibhīṣaṇaḥ sasugrīvaḥ śveta-cchatraṁ marut-sutaḥ
ข้าแต่มหาราช ภรตะอัญเชิญปาทุกาไม้ของพระราม สุครีวะและวิภีษณะถือพัดโบก (จามร) และพัดชั้นเลิศ หนุมานโอรสแห่งวายุถือฉัตรขาว ศัตรุฆนะถือคันธนูและแล่งธนูสองใบ พระนางสีตาถือกมณฑลุที่บรรจุน้ำจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ อังคทะถือดาบ และชามพวาน ราชาแห่งฤกษะ ถือโล่ทองคำ
FAQs
It signifies humble devotional service and rightful kingship under the Lord’s authority—Bharata rules only as Rama’s servant, honoring Rama as the true king.
The verse highlights their loving service (seva) to Lord Rama—each devotee assists the Lord’s mission and honors Him with royal worship as the Supreme Personality of Godhead.
Take up a spirit of service—offer your skills and responsibilities as an instrument for God’s pleasure, with humility and loyalty like Rama’s devotees.