Shloka 32
Śrī Rāmacandra-avatāra — Vow, Exile, Laṅkā-vijaya, and Rāma-rājya
Concise Bhāgavata Account
आरोप्यारुरुहे यानं भ्रातृभ्यां हनुमद्युत: । विभीषणाय भगवान् दत्त्वा रक्षोगणेशताम् । लङ्कामायुश्च कल्पान्तं ययौ चीर्णव्रत: पुरीम् ॥ ३२ ॥
āropyāruruhe yānaṁ bhrātṛbhyāṁ hanumad-yutaḥ vibhīṣaṇāya bhagavān dattvā rakṣo-gaṇeśatām laṅkām āyuś ca kalpāntaṁ yayau cīrṇa-vrataḥ purīm
หลังจากประทานอำนาจแก่พิเภกให้ครองเหล่ารากษสแห่งลงกาไปจนสิ้นหนึ่งกัลปะ พระภควาน ศรีรามจันทราทรงให้สีตาเทวีขึ้นสู่วิมานประดับดอกไม้ และพระองค์เองก็เสด็จขึ้นพร้อมพระอนุชาและหนุมาน ครั้นพรตพำนักป่าสิ้นสุด จึงเสด็จกลับสู่อโยธยา
FAQs
This verse states that Lord Rāma personally granted Vibhīṣaṇa rulership over the Rākṣasas and the kingdom of Laṅkā, with dominion lasting until the end of the age (kalpānta).
Within the Rama narrative, Vibhīṣaṇa surrendered to Rāma and served dharma against Rāvaṇa; the Lord rewarded that devotion and righteousness by installing him as the rightful ruler of Laṅkā.
Honor commitments (vrata), protect dharma, and recognize sincere loyalty—Rāma’s conduct shows that integrity and faithful service should be acknowledged and empowered.