Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
ततो मनु: श्राद्धदेव: संज्ञायामास भारत । श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥ ११ ॥ इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् । नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभु: ॥ १२ ॥
tato manuḥ śrāddhadevaḥ saṁjñāyām āsa bhārata śraddhāyāṁ janayām āsa daśa putrān sa ātmavān
โอ้กษัตริย์ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ จากวิวัสวาน โดยครรภ์ของสัญญา ได้บังเกิดศราทธเทวะ มนู ผู้ชนะอินทรีย์ทั้งหลาย และมนูนั้นได้ให้กำเนิดบุตรสิบองค์ในครรภ์ของพระชายา ศรัทธา คือ อิกษวากุ นฤค ศรยาติ ทิษฏะ ธฤษฏะ กรุษกะ นริษยันตะ ปฤษธระ นภคะ และกวี
FAQs
The verse lists ten sons: Ikṣvāku, Nṛga, Śaryāti, Diṣṭa, Dhṛṣṭa, Karūṣaka, Nariṣyanta, Pṛṣadhra, Nabhaga, and Kavi.
Ikṣvāku is highlighted as a प्रमुख progenitor of the solar (Sūrya-vaṁśa) royal line, from which many celebrated kings appear in later narratives.
It encourages remembering sacred lineage and responsibility: noble conduct and self-control (ātmavān) sustain family and society, aligning one’s life with dharma and devotion.