Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 28
Mārkaṇḍeya’s Request to See Māyā and the Vision of the Cosmic Deluge
खं रोदसी भागणानद्रिसागरान् द्वीपान् सवर्षान् ककुभ: सुरासुरान् । वनानि देशान् सरित: पुराकरान् खेटान् व्रजानाश्रमवर्णवृत्तय: ॥ २८ ॥ महान्ति भूतान्यथ भौतिकान्यसौ कालं च नानायुगकल्पकल्पनम् । यत् किञ्चिदन्यद् व्यवहारकारणं ददर्श विश्वं सदिवावभासितम् ॥ २९ ॥
khaṁ rodasī bhā-gaṇān adri-sāgarān dvīpān sa-varṣān kakubhaḥ surāsurān vanāni deśān saritaḥ purākarān kheṭān vrajān āśrama-varṇa-vṛttayaḥ
ฤๅษิเห็นจักรวาลทั้งมวล: ท้องฟ้า สวรรค์และแผ่นดิน หมู่ดาว ภูเขาและมหาสมุทร เกาะใหญ่และทวีป แว่นแคว้นต่างๆ ความกว้างไกลทุกทิศ เทวดาและอสูร ป่าไม้ ประเทศ แม่น้ำ เมืองและเหมือง หมู่บ้านเกษตรและทุ่งเลี้ยงโค ตลอดจนกิจและธรรมเนียมแห่งวรรณะ-อาศรมทั้งหลาย ท่านยังเห็นมหาภูตและผลผลิตทางวัตถุของมัน รวมทั้งกาลเวลาเองซึ่งกำกับการเคลื่อนของยุกะและกัลป์นับไม่ถ้วนในวันของพระพรหม อีกทั้งสิ่งอื่นใดที่ถูกสร้างเพื่อการดำรงชีพทางโลก ทั้งหมดนั้นปรากฏต่อหน้าท่านราวกับเป็นความจริง
FAQs
This verse describes a comprehensive vision of the cosmos—worlds, directions, gods and demons, lands and societies—indicating that the Lord’s māyā can reveal the entire manifested order as an object of perception.
Śukadeva explains Mārkaṇḍeya Ṛṣi’s extraordinary experience to show how the Supreme Lord’s energy can display the full universe and its social-religious structures, emphasizing the Lord’s supremacy over creation and perception.
By recognizing that worldly arrangements—nature, society, and status—are part of a vast, temporary manifestation, one can cultivate detachment and redirect attention toward devotion to the Supreme Lord, the controller of māyā.