Previous Verse
Next Verse

Shloka 5

Paramparā of the Atharva Veda and Purāṇas; Definition of a Purāṇa

Daśa-lakṣaṇam

त्रय्यारुणि: कश्यपश्च सावर्णिरकृतव्रण: । वैशम्पायनहारीतौ षड् वै पौराणिका इमे ॥ ५ ॥

trayyāruṇiḥ kaśyapaś ca sāvarṇir akṛtavraṇaḥ vaiśampāyana-hārītau ṣaḍ vai paurāṇikā ime

ตรัยยารุณิ กัศยปะ สาวรรณิ อกฤตวรณะ ไวศัมปายนะ และหาริตะ—ทั้งหกนี้แลคืออาจารย์แห่งปุราณะ

त्रय्यारुणिःTrayyāruṇi (a sage)
त्रय्यारुणिः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootत्रय्यारुणि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), एकवचन
कश्यपःKaśyapa
कश्यपः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootकश्यप (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, एकवचन
and
:
Sambandha (सम्बन्ध/connector)
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
Formसमुच्चय-अव्यय (conjunction)
सावर्णिःSāvarṇi
सावर्णिः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootसावर्णि (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, एकवचन
अकृतव्रणःAkṛtavraṇa
अकृतव्रणः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootअकृतव्रण (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, एकवचन
वैशम्पायनहारीतौVaiśampāyana and Hārīta
वैशम्पायनहारीतौ:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootवैशम्पायन (प्रातिपदिक) + हारीत (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, द्विवचन; द्वन्द्व-समास (copulative)
षट्six
षट्:
Visheshana (विशेषण/qualifier)
TypeAdjective
Rootषष् (संख्या-प्रातिपदिक)
Formसंख्यावाचक-विशेषण; प्रथमा-विभक्ति, बहुवचन (agreeing with implied masculine plural)
वैindeed
वै:
Sambandha (सम्बन्ध/particle)
TypeIndeclinable
Rootवै (अव्यय)
Formनिपात (particle/emphasis)
पौराणिकाःPaurāṇikas (reciters/knowers of Purāṇas)
पौराणिकाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootपौराणिक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, बहुवचन
इमेthese
इमे:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootइदम् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, बहुवचन; सर्वनाम (pronoun)
T
Trayyaruṇi
K
Kaśyapa
S
Sāvarṇi
A
Akṛtavraṇa
V
Vaiśampāyana
H
Hārīta

FAQs

They are Trayyaruṇi, Kaśyapa, Sāvarṇi, Akṛtavraṇa, Vaiśampāyana, and Hārīta—six sages identified as authoritative expounders of Purāṇic knowledge.

He is establishing the credibility and transmission of Purāṇic wisdom through recognized teachers, emphasizing the paramparā (disciplic succession) by which sacred history and dharma are preserved.

It highlights the importance of learning scripture through authentic sources—seeking guidance from qualified teachers and reliable traditions rather than relying only on personal speculation.