Shloka 37
Parīkṣit’s Final Absorption, Takṣaka’s Bite, Janamejaya’s Snake Sacrifice, and the Vedic Sound-Lineage
सूत उवाच समाहितात्मनो ब्रह्मन् ब्रह्मण: परमेष्ठिन: । हृद्याकाशादभून्नादो वृत्तिरोधाद् विभाव्यते ॥ ३७ ॥
sūta uvāca samāhitātmano brahman brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ hṛdy ākāśād abhūn nādo vṛtti-rodhād vibhāvyate
สุทากล่าวว่า: โอ้พราหมณ์ เมื่อจิตของพระพรหมผู้สูงสุด (ปรเมษฐิน) ตั้งมั่นในสมาธิแล้ว เสียงสั่นสะเทือนอันละเอียดก็ปรากฏจากท้องฟ้าแห่งดวงใจ และย่อมประจักษ์เมื่อระงับการฟังภายนอก
Because Śrīmad-Bhāgavatam is the supreme Vedic literature, the sages headed by Śaunaka desired to trace out its source.
FAQs
This verse says the sacred sound is perceived from the “inner sky” of the heart when mental fluctuations are restrained (vṛtti-nirodha), as exemplified by Brahmā’s deep absorption.
To show that Vedic revelation is not merely external learning—when Brahmā became fully composed, transcendental sound manifested within, indicating inner realization as the source of higher knowledge.
Reduce mental noise through disciplined focus—regular meditation, prayerful remembrance, and steady devotional practice—so the heart becomes receptive to spiritual insight.