Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 9
Ātmā’s Unborn Nature and Fearlessness at Death
Parīkṣit’s Final Instruction
एवमात्मानमात्मस्थमात्मनैवामृश प्रभो । बुद्ध्यानुमानगर्भिण्या वासुदेवानुचिन्तया ॥ ९ ॥
evam ātmānam ātma-stham ātmanaivāmṛśa prabho buddhyānumāna-garbhiṇyā vāsudevānucintayā
ข้าแต่พระราชา ด้วยการระลึกภาวนาต่อพระวาสุเทวะอย่างสม่ำเสมอ และด้วยปัญญาอันแจ่มใสมีเหตุผล จงพิจารณาอย่างรอบคอบถึงตัวตนแท้จริงของท่านและการที่มันสถิตอยู่ภายในกายวัตถุ
FAQs
This verse teaches that the indwelling Self is realized by steady remembrance of Vāsudeva, aided by purified intelligence and inner discernment.
Because in the Bhagavatam’s conclusion, devotion-centered contemplation is presented as the direct, practical means to awaken true self-knowledge and liberation.
Keep the mind repeatedly returning to Kṛṣṇa—through japa, hearing/reading Bhagavatam, and remembering Him during daily work—so intelligence becomes spiritually aligned and the heart becomes steady.