Shloka 40
Kali-yuga’s Degradation, the Advent of Kalki, and the Reset of the Yuga Cycle
राजन्नेते मया प्रोक्ता नरदेवास्तथापरे । भूमौ ममत्वं कृत्वान्ते हित्वेमां निधनं गता: ॥ ४० ॥
rājann ete mayā proktā nara-devās tathāpare bhūmau mamatvaṁ kṛtvānte hitvemāṁ nidhanaṁ gatāḥ
ข้าแต่พระราชาปริกษิต กษัตริย์มนุษย์เหล่านี้ที่ข้าพเจ้าได้กล่าวแล้ว รวมทั้งผู้อื่นทั้งปวง ยึดถือแผ่นดินนี้ว่า ‘ของเรา’ แต่ท้ายที่สุดก็ต้องละทิ้งมันและไปสู่ความพินาศ
FAQs
This verse states that rulers who develop mamatva—thinking the earth is ‘mine’—ultimately must abandon it and meet death, highlighting the futility of possessive pride.
In the Kali-yuga context, Śukadeva illustrates that worldly sovereignty is temporary and often corrupted by possessiveness, guiding Parīkṣit toward renunciation and exclusive devotion to the Lord.
It encourages reducing ego-based ownership—of property, status, or control—and cultivating stewardship, humility, and devotion, remembering that everything material must be left behind.