Shloka 16
Kali-yuga Dynasties and the Degradation of Kingship
अग्निमित्रस्ततस्तस्मात् सुज्येष्ठो भविता तत: । वसुमित्रो भद्रकश्च पुलिन्दो भविता सुत: ॥ १५ ॥ ततो घोष: सुतस्तस्माद् वज्रमित्रो भविष्यति । ततो भागवतस्तस्माद् देवभूति: कुरूद्वह ॥ १६ ॥ शुङ्गा दशैते भोक्ष्यन्ति भूमिं वर्षशताधिकम् । तत: काण्वानियं भूमिर्यास्यत्यल्पगुणान्नृप ॥ १७ ॥
agnimitras tatas tasmāt sujyeṣṭho bhavitā tataḥ vasumitro bhadrakaś ca pulindo bhavitā sutaḥ
ข้าแต่พระราชาปรีกษิต หลังอัคนิมิตระจะเป็นสุชเยษฐะ ต่อมาคือวสุมิตระ ภัทรกะ และบุตรของภัทรกะคือปุลินทะ จากนั้นบุตรของปุลินทะชื่อโฆษะ แล้ววชรมิตระ ต่อด้วยภาควตะ และท้ายสุดเทวภูติ โอ้วีรบุรุษผู้เลิศแห่งกุรุ! ด้วยประการฉะนี้ กษัตริย์ศุงคะสิบพระองค์จะครองแผ่นดินยาวนานกว่าหนึ่งร้อยปี แล้วแผ่นดินจะตกอยู่ใต้อำนาจราชวงศ์กาณวะ ผู้มีคุณธรรมเพียงน้อยนิด
According to Śrīla Śrīdhara Svāmī, the Śuṅga dynasty began when General Puṣpamitra killed his king, Bṛhadratha, and assumed power. After Puṣpamitra came Agnimitra and the rest of the Śuṅga dynasty, which lasted for 112 years.
FAQs
In Canto 12, Chapter 1, Śukadeva Gosvāmī foretells successive rulers and dynastic transitions; this verse lists a sequence of kings—Ghoṣa, Vajramitra, Bhāgavata, and Devabhūti—appearing one after another.
Śukadeva speaks these prophecies to Parīkṣit, a foremost descendant of the Kuru dynasty; 'Kurūdvaha' honors him as the best among the Kurus while receiving teachings about Kali-yuga’s unfolding history.
They cultivate detachment from changing political power and remind seekers that worldly leadership is temporary—encouraging one to anchor life in dharma and bhakti rather than in shifting historical fortunes.