Shloka 38
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
इत्थं व्यवसितो बुद्ध्या भक्तोऽतीव जनार्दने । विषयान् जायया त्यक्ष्यन्बुभुजे नातिलम्पट: ॥ ३८ ॥
itthaṁ vyavasito buddhyā bhakto ’tīva janārdane viṣayān jāyayā tyakṣyan bubhuje nāti-lampaṭaḥ
ดังนั้น สุทามะจึงตั้งมั่นด้วยปัญญาทางจิตวิญญาณ และเป็นภักตะอย่างยิ่งต่อพระชรีกฤษณะผู้เป็นที่พึ่งของสรรพชีวิต ปราศจากความโลภ เขาเสพสุขทางอินทรีย์ที่ได้รับร่วมกับภรรยา โดยมีความคิดว่าจะละวางความเพลิดเพลินทั้งปวงในที่สุด
FAQs
This verse teaches that a devotee, fixed in devotion to Lord Janārdana, can renounce excessive sense enjoyment—even while connected with family—and live simply without greed.
In the Sudāmā narrative, Śukadeva emphasizes Sudāmā’s deep devotion to Kṛṣṇa and his firm intelligence, showing that true bhakti naturally brings detachment from material enjoyment.
Cultivate steady devotion and clear priorities, reduce unnecessary indulgence, and live contentedly with what is needed—without letting consumption and desire drive one’s decisions.