Shloka 6
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥
bhīmo mahānasādhyakṣo dhanādhyakṣaḥ suyodhanaḥ sahadevas tu pūjāyāṁ nakulo dravya-sādhane
ภีมะดูแลครัวใหญ่; สุโยธนะ (ทุรโยธนะ) ดูแลพระคลัง; สหเทวะต้อนรับแขกด้วยความเคารพ; นกุลจัดหาเครื่องของจำเป็น. อรชุนปรนนิบัติผู้ใหญ่; พระกฤษณะทรงล้างพระบาทให้ทุกคน; เทราปทีจัดสำรับและเสิร์ฟอาหาร; ส่วนกรรณะผู้ใจกว้างแจกทานและของกำนัล. ยุยุธานะ วิกัรณะ หารทิกยะ วิทุระ ภูริศรวาโอรสบาหลีกะ สันตัรทนะ และผู้อื่น ๆ ต่างอาสารับหน้าที่หลากหลายในมหายัญนั้น เพื่อให้มหาราชยุธิษฐิระพอพระทัย โอ้ราชาผู้ประเสริฐ
FAQs
This verse highlights Krishna’s deliberate humility: although Supreme, He accepted the service of washing the feet of honored guests, teaching that true greatness in bhakti is expressed through seva.
Bhima managed the kitchen, Arjuna served elders and teachers, Draupadi distributed food, and Karna handled charitable giving—each engaged in a specific service to support the sacrifice.
By embracing service-minded cooperation—taking responsibility, honoring teachers and elders, and practicing humility—one can turn work and community duties into bhakti through the intention to please the Lord and His devotees.