Shloka 26
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥
athartvijo mahā-śīlāḥ sadasyā brahma-vādinaḥ brahma-kṣatriya-viṭ-śudrā- rājāno ye samāgatāḥ
แล้วบรรดาปุโรหิตผู้มีศีลสูง ผู้เป็นพยานยัญและเป็นปราชญ์พระเวท เหล่ากษัตริย์ที่เชิญมาเป็นพิเศษ พราหมณ์ กษัตริย์ แพศย์ ศูทร เทวดา ฤๅษี บรรพชน ภูตวิญญาณ ตลอดจนผู้พิทักษ์โลกพร้อมบริวาร—ทั้งหมดได้รับการบูชาจากพระเจ้ายุธิษฐิระแล้ว จึงขออนุญาตและออกเดินทางไปยังที่พำนักของตน ๆ โอ้พระราชา
FAQs
This verse describes how, at the Rājasūya sacrifice, the gathered priests, learned assembly members, and people of all varṇas and kings were properly honored—showing yajña as a setting of respectful dharma and hospitality.
The Rājasūya was a major royal sacrifice requiring Vedic priests and an assembly of learned elders, and it drew rulers and representatives of society; the verse highlights the complete, orderly participation of the kingdom and its leaders.
Maintain respect for learning, integrity, and service—honor people appropriately in community or religious gatherings, and cultivate inclusive, dignified conduct rather than pride or social contempt.