Shloka 10
Balarāma Humbles the Kurus and Rescues Sāmba
विस्फूर्ज्य रुचिरं चापं सर्वान् विव्याध सायकै: । कर्णादीन् षड्रथान् वीरस्तावद्भिर्युगपत् पृथक् ॥ ९ ॥ चतुर्भिश्चतुरो वाहानेकैकेन च सारथीन् । रथिनश्च महेष्वासांस्तस्य तत्तेऽभ्यपूजयन् ॥ १० ॥
visphūrjya ruciraṁ cāpaṁ sarvān vivyādha sāyakaiḥ karṇādīn ṣaḍ rathān vīras tāvadbhir yugapat pṛthak
สัมพะผู้กล้า ดีดสายคันศรอันงดงามกึกก้อง แล้วใช้ศรแทงทะลุเหล่านักรบหกรถศึกที่มีกรรณะเป็นหัวหน้า เขายิงพร้อมกันให้รถศึกทั้งหกถูกศรเท่าจำนวนกัน ม้าสี่ตัวของแต่ละรถถูกศรสี่ดอก สารถีแต่ละคนถูกศรหนึ่งดอก และยังแทงเหล่านักธนูใหญ่ผู้บัญชารถศึกด้วย; ฝ่ายศัตรูยังยกย่องความกล้าหาญของเขา
Śrīla Prabhupāda comments: “While Sāmba was so diligently fighting alone with the six great warriors, they all appreciated the inconceivable potency of the boy. Even in the midst of fighting, they admitted frankly that this boy Sāmba was wonderful.”
FAQs
It narrates how mighty chariot-warriors attacked Dvārakā and how a heroic defender displayed extraordinary archery, striking Karṇa and other fighters with swift, precise arrows.
Karṇa is cited as one of the prominent allied warriors in the assault, highlighting the seriousness of the attack and the exceptional prowess of the defender who checked them.
It teaches focused skill and steady courage—when challenges come from many sides, respond with disciplined competence rather than panic.