Shloka 26
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
राज्ञ: काशीपतेर्ज्ञात्वा महिष्य: पुत्रबान्धवा: । पौराश्च हा हता राजन् नाथ नाथेति प्रारुदन् ॥ २६ ॥
rājñaḥ kāśī-pater jñātvā mahiṣyaḥ putra-bāndhavāḥ paurāś ca hā hatā rājan nātha nātheti prārudan
ข้าแต่พระราชา ครั้นพวกเขารู้ว่าเป็นศีรษะของกษัตริย์ผู้ครองกาศี เหล่ามเหสี โอรส ญาติพี่น้อง และชาวเมืองทั้งปวงก็ร่ำไห้อย่างน่าเวทนา: “อนิจจา เราถูกทำลายแล้ว! โอ นายท่าน โอ นายท่าน!”
FAQs
This verse shows the natural worldly grief of queens, relatives, and citizens who cry “nātha, nātha,” illustrating attachment to temporal protection and the pain that follows loss.
Śukadeva is narrating the events to King Parīkṣit, so “rājan” marks the direct address within the ongoing teacher–disciple dialogue of the Bhāgavatam.
It reminds us that worldly shelter is fragile; cultivating devotion and inner spiritual refuge helps one face loss with greater steadiness and faith.