Shloka 4
तस्मिनन्तर्गृहे भ्राजन्मुक्तादामविलम्बिना । विराजिते वितानेन दीपैर्मणिमयैरपि ॥ ३ ॥ मल्लिकादामभि: पुष्पैर्द्विरेफकुलनादिते । जालरन्ध्रप्रविष्टैश्च गोभिश्चन्द्रमसोऽमलै: ॥ ४ ॥ पारिजातवनामोदवायुनोद्यानशालिना । धूपैरगुरुजै राजन् जालरन्ध्रविनिर्गतै: ॥ ५ ॥ पय:फेननिभे शुभ्रे पर्यङ्के कशिपूत्तमे । उपतस्थे सुखासीनं जगतामीश्वरं पतिम् ॥ ६ ॥
tasmin antar-gṛhe bhrājan- muktā-dāma-vilambinā virājite vitānena dīpair maṇi-mayair api
ห้องบรรทมของพระนางรุกมินีงดงามยิ่ง มีเพดานผ้าคลุมห้อยพวงมุกสุกสว่าง และอัญมณีส่องแสงดุจประทีป พวงมะลิและดอกไม้อื่นๆ ทำให้หมู่ผึ้งหึ่งก้อง แสงจันทร์อันบริสุทธิ์ส่องลอดช่องหน้าต่างลูกกรงเข้ามา โอ้พระราชา ควันธูปอคุรุลอยออกทางช่องนั้น และลมพัดกลิ่นปาริชาตทำให้ห้องดุจสวน ที่นั่นพระนางปรนนิบัติพระสวามี—พระผู้เป็นเจ้าแห่งสากล—ผู้เอนกายอย่างสบายบนแท่นบรรทมขาวนุ่มดุจฟองน้ำนม
According to Śrīla Śrīdhara Svāmī, Rukmiṇī’s palace was quite famous then, as now, and these descriptions give a glimpse into its opulence. Śrīla Viśvanātha Cakravartī adds that the word amalaiḥ in this verse may also be read aruṇaiḥ, which would indicate that when this pastime took place the moon had just risen, bathing the entire palace in beautiful ruddy moonshine.
FAQs
This verse portrays Kṛṣṇa’s inner chamber as naturally auspicious—fragrant jasmine garlands, bees humming, and pure moonbeams entering through latticed windows—signifying divine beauty and serenity.
He sets the devotional mood and visualizes the sacred setting where the Lord and His consort are present, emphasizing the refined, transcendental opulence surrounding Kṛṣṇa’s intimate pastimes.
Create a calm, clean, and devotional environment—through simplicity, fragrance, light, and remembrance of the Lord—to support prayer, japa, and contemplative bhakti.