Shloka 7
Pūtanā-mokṣa — The Witch Pūtanā’s Attempt and Kṛṣṇa’s Deliverance
बालग्रहस्तत्र विचिन्वती शिशून् यदृच्छया नन्दगृहेऽसदन्तकम् । बालं प्रतिच्छन्ननिजोरुतेजसं ददर्श तल्पेऽग्निमिवाहितं भसि ॥ ७ ॥
bāla-grahas tatra vicinvatī śiśūn yadṛcchayā nanda-gṛhe ’sad-antakam bālaṁ praticchanna-nijoru-tejasaṁ dadarśa talpe ’gnim ivāhitaṁ bhasi
นางภูตนา ผู้สังหารทารก ได้เข้าไปในบ้านของท้าวนันทะ นางเห็นพระกฤษณะบรรทมอยู่บนเตียง พลังอำนาจอันไร้ขอบเขตของพระองค์ถูกปกปิดไว้ดุจดั่งไฟที่ถูกเถ้าถ่านกลบ นางเข้าใจได้ทันทีว่าเด็กน้อยผู้นี้มิใช่สามัญชน แต่เกิดมาเพื่อสังหารเหล่าอสูรทั้งปวง
Demons are always busy creating disturbances and killing. But the child lying on the bed in the house of Nanda Mahārāja was meant to kill many demons.
FAQs
This verse describes Pūtanā as a bāla-graha (child-snatching demoness) roaming and searching for infants, and by chance arriving at Nanda’s home—where Kṛṣṇa would become the end of the wicked.
Because Kṛṣṇa is present there; where Bhagavān resides, the wicked (asat) meet their destruction (antaka).
True spiritual power and purity may appear ordinary externally; cultivate reverence and discernment rather than judging by outward appearance.