Shloka 27
Pūtanā-mokṣa — The Witch Pūtanā’s Attempt and Kṛṣṇa’s Deliverance
डाकिन्यो यातुधान्यश्च कुष्माण्डा येऽर्भकग्रहा: । भूतप्रेतपिशाचाश्च यक्षरक्षोविनायका: ॥ २७ ॥ कोटरा रेवती ज्येष्ठा पूतना मातृकादय: । उन्मादा ये ह्यपस्मारा देहप्राणेन्द्रियद्रुह: ॥ २८ ॥ स्वप्नदृष्टा महोत्पाता वृद्धा बालग्रहाश्च ये । सर्वे नश्यन्तु ते विष्णोर्नामग्रहणभीरव: ॥ २९ ॥
ḍākinyo yātudhānyaś ca kuṣmāṇḍā ye ’rbhaka-grahāḥ bhūta-preta-piśācāś ca yakṣa-rakṣo-vināyakāḥ
ดากินี ยาตุธานี และกุษมาณฑะ—ผู้เป็นเคราะห์ร้ายต่อเด็ก—รวมทั้งภูต เปรต ปีศาจ ยักษ์ รากษส และวินายกะ; อีกทั้งโคฏรา เรวตี เชษฐา ปูตนา มาตฤกาเป็นต้น—ล้วนทำร้ายกาย ลมปราณ และอินทรีย์ ก่อให้เกิดคลุ้มคลั่ง ลมชัก ความจำเสื่อม และฝันร้าย. เหตุร้ายใหญ่ที่เห็นในฝัน เคราะห์แก่ และเคราะห์เด็กทั้งหลาย ขอให้พินาศสิ้นไป เพราะหวาดกลัวต่อการเอ่ยนามพระวิษณุ
As stated in the Brahma-saṁhitā (5.33) :
FAQs
In this verse the gopīs invoke a protective dismissal of many harmful beings, implying that devotion and remembrance of the Lord safeguards one from such disturbances.
Because after Pūtanā’s attack, the elders intensify protective measures for infant Kṛṣṇa, listing traditional categories of child-afflicting forces to be warded off.
Cultivate steady devotional remembrance—especially nāma-saṅkīrtana—and a sattvic, prayerful home atmosphere as the Bhagavatam’s recommended protection.