Shloka 29
Kṛṣṇa Visits Indraprastha; Kuntī’s Remembrance; Kālindī and Further Marriages
अथोपयेमे कालिन्दीं सुपुण्यर्त्वृक्ष ऊर्जिते । वितन्वन् परमानन्दं स्वानां परममङ्गल: ॥ २९ ॥
athopayeme kālindīṁ su-puṇya-rtv-ṛkṣa ūrjite vitanvan paramānandaṁ svānāṁ parama-maṅgalaḥ
ต่อมาองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นมงคลยิ่ง ทรงอภิเษกกับกาลินทีในวันอันเป็นสิริมงคลยิ่ง เมื่อฤดูกาล ดาวนักษัตร และการเรียงตัวของดวงอาทิตย์กับเทววัตถุทั้งหลายล้วนเป็นมงคล และทรงบันดาลความปีติสูงสุดแก่ภักตะของพระองค์
FAQs
This verse states that Kṛṣṇa accepted Kālindī in marriage as a supremely auspicious act, and by it He expanded transcendental happiness among His own devotees and family.
Because Kṛṣṇa’s actions—even worldly-seeming events like marriage—are spiritually auspicious and meant to bestow upliftment and joy upon His devotees.
To see sacred relationships and life duties when centered on the Lord as sources of auspiciousness, and to remember that true happiness expands when connected to devotion rather than mere social convention.