Shloka 2
The Syamantaka Jewel: Accusation, Recovery, and Kṛṣṇa’s Marriage to Satyabhāmā
श्रीराजोवाच सत्राजित: किमकरोद् ब्रह्मन् कृष्णस्य किल्बिष: । स्यमन्तक: कुतस्तस्य कस्माद् दत्ता सुता हरे: ॥ २ ॥
śrī-rājovāca satrājitaḥ kim akarod brahman kṛṣṇasya kilbiṣaḥ syamantakaḥ kutas tasya kasmād dattā sutā hareḥ
พระมหาราชาปรีกษิตตรัสถามว่า “โอ้พราหมณ์! พระเจ้าสตราชิตได้ล่วงเกินพระกฤษณะด้วยเหตุใด? เขาได้อัญมณีศยมันตกะมาจากที่ไหน และเหตุใดจึงถวายธิดาแด่พระผู้เป็นเจ้า หริ ผู้สูงสุด?”
FAQs
In this verse, King Parīkṣit asks about the origin of the Syamantaka jewel and the events surrounding it, setting up the Bhagavatam’s narration of the jewel’s history and Kṛṣṇa’s role in resolving the controversy.
Because the Syamantaka episode involves misunderstanding and blame directed toward Kṛṣṇa; Parīkṣit wants to know how Satrājit responded after committing offense and how reconciliation occurred.
It highlights the importance of clarifying misunderstandings, acknowledging wrongdoing, and restoring trust—especially when a virtuous person is wrongly suspected.