Shloka 6
Kṛṣṇa Leads Kālayavana to Mucukunda; The Yavana Is Burned; Mucukunda’s Prayers and Boon of Bhakti
श्रीशुक उवाच तं विलोक्य विनिष्क्रान्तमुज्जिहानमिवोडुपम् । दर्शनीयतमं श्यामं पीतकौशेयवाससम् ॥ १ ॥ श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभामुक्तकन्धरम् । पृथुदीर्घचतुर्बाहुं नवकञ्जारुणेक्षणम् ॥ २ ॥ नित्यप्रमुदितं श्रीमत्सुकपोलं शुचिस्मितम् । मुखारविन्दं बिभ्राणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३ ॥ वासुदेवो ह्ययमिति पुमान् श्रीवत्सलाञ्छन: । चतुर्भुजोऽरविन्दाक्षो वनमाल्यतिसुन्दर: ॥ ४ ॥ लक्षणैर्नारदप्रोक्तैर्नान्यो भवितुमर्हति । निरायुधश्चलन् पद्भ्यां योत्स्येऽनेन निरायुध: ॥ ५ ॥ इति निश्चित्य यवन: प्राद्रवद् तं पराङ्मुखम् । अन्वधावज्जिघृक्षुस्तं दुरापमपि योगिनाम् ॥ ६ ॥
śrī-śuka uvāca taṁ vilokya viniṣkrāntam ujjihānam ivoḍupam darśanīyatamaṁ śyāmaṁ pīta-kauśeya-vāsasam
ศรีศุกเทว โคสวามี กล่าวว่า กาลยวนนเห็นพระผู้เป็นเจ้าเสด็จออกจากมถุรา ประหนึ่งจันทร์กำลังขึ้น พระองค์งดงามยิ่งนัก ผิวกายสีน้ำเงินเข้ม ทรงอาภรณ์ไหมสีเหลือง ที่พระอุระมีเครื่องหมายศรีวัตสะ และที่พระศอประดับแก้วเกาสตุภะ พระกรทั้งสี่แข็งแรงและยาว พระเนตรแดงเรื่อดุจดอกบัวอ่อน พระพักตร์ดุจบัว มีแก้มผ่องรัศมี รอยยิ้มบริสุทธิ์ และตุ้มหูรูปมกรส่องประกาย ชาวยวนนคิดว่า “ผู้นี้ต้องเป็นวาสุเทวแน่ เพราะมีลักษณะที่นารทกล่าวไว้—ศรีวัตสะ จตุรภุช ดวงตาดุจบัว สวมวนมาลา และงามเหนือใคร เขาเดินเท้าไร้อาวุธ ฉะนั้นเราจะสู้โดยไร้อาวุธเช่นกัน” ครั้นตัดสินใจแล้ว เขาก็วิ่งไล่ตามพระผู้เป็นเจ้าผู้หันหลังวิ่งหนี หวังจะจับพระศรีกฤษณะ ผู้ซึ่งแม้โยคีผู้ยิ่งใหญ่ก็ยากจะเข้าถึง
Although Kālayavana was seeing Lord Kṛṣṇa with his own eyes, he could not adequately appreciate the beautiful Lord. Thus instead of worshiping Kṛṣṇa, he attacked Him. Similarly, it is not uncommon for modern men to attack Kṛṣṇa in the name of philosophy, “law and order” and even religion.
FAQs
He misjudged Kṛṣṇa as an ordinary opponent and, thinking he could capture Him, pursued Him—unaware that the Lord is beyond the reach of material strength.
It means the Lord is “difficult to attain even for yogīs”—emphasizing that mere mystic practice cannot grasp Him without His grace and devotion (bhakti).
It teaches humility: spiritual advancement is not only about power or technique; sincere devotion and surrender are essential to truly approach the Divine.