Shloka 14
Jarāsandha’s Siege of Mathurā, Kṛṣṇa-Balarāma’s Victory, and the Founding of Dvārakā amid Kālayavana’s Threat
पश्यार्य व्यसनं प्राप्तं यदूनां त्वावतां प्रभो । एष ते रथ आयातो दयितान्यायुधानि च ॥ १३ ॥ एतदर्थं हि नौ जन्म साधूनामीश शर्मकृत् । त्रयोविंशत्यनीकाख्यं भूमेर्भारमपाकुरु ॥ १४ ॥
paśyārya vyasanaṁ prāptaṁ yadūnāṁ tvāvatāṁ prabho eṣa te ratha āyāto dayitāny āyudhāni ca
โอ้พี่บัลรามผู้ทรงเกียรติ จงทอดพระเนตรภัยที่มาถึงเหล่ายทุผู้พึ่งพาพระองค์เถิด พระผู้เป็นเจ้า รถศึกส่วนพระองค์และอาวุธอันเป็นที่รักก็มาอยู่เบื้องหน้าแล้ว ข้าแต่พระอีศวร การอวตารของเรามีเพื่อเกื้อกูลเหล่าสาธุชน โปรดขจัดภาระแห่งกองทัพยี่สิบสามกองออกจากแผ่นดินเถิด
FAQs
This verse shows devotees turning to Krishna as their protector when calamity strikes, acknowledging that even protected communities face trials but Krishna remains the refuge.
Because an urgent threat has arisen for the Yadus, and the speaker urges Krishna to act—His chariot and weapons symbolize readiness to protect dharma and His devotees.
Respond to crises by remembering your spiritual shelter, acting responsibly, and relying on God’s guidance rather than panic—faith and steady duty together.