Shloka 24
Trivakrā’s Transformation and the Breaking of Kaṁsa’s Bow
Mathurā-līlā Prelude
गोप्यो मुकुन्दविगमे विरहातुरा याआशासताशिष ऋता मधुपुर्यभूवन् । सम्पश्यतां पुरुषभूषणगात्रलक्ष्मींहित्वेतरान् नु भजतश्चकमेऽयनं श्री: ॥ २४ ॥
gopyo mukunda-vigame virahāturā yā āśāsatāśiṣa ṛtā madhu-pury abhūvan sampaśyatāṁ puruṣa-bhūṣaṇa-gātra-lakṣmīṁ hitvetarān nu bhajataś cakame ’yanaṁ śrīḥ
ครั้นมุกุนทะ (พระกฤษณะ) เสด็จจากวฤนทาวัน เหล่าโคปีผู้ร้อนรนด้วยความพลัดพรากได้ทำนายไว้ว่า ชาวมธุรา (มธุปุรี) จะได้รับพรนานัปการ บัดนี้คำทำนายนั้นเป็นจริง เพราะชาวเมืองได้เพ่งมองความงามแห่งพระวรกายของพระกฤษณะ ผู้เป็นมณีแห่งหมู่มนุษย์ แม้พระศรีลักษมีเองก็ปรารถนาที่พึ่งแห่งความงามนั้น จนละทิ้งบุรุษอื่น ๆ แม้เขาจะบูชาพระนางก็ตาม
FAQs
This verse highlights that the gopīs’ intense separation from Mukunda is spiritually potent; their heartfelt words and blessings become reality, showing viraha-bhakti as a peak expression of love for Kṛṣṇa.
The verse poetically states that Śrī (Lakṣmī) chose the beauty of Kṛṣṇa’s very limbs as her abode, emphasizing that all opulence naturally gravitates to the Supreme Lord, who is the true object of worship.
Cultivate steady remembrance and loving service even when you feel “separated” from spiritual inspiration; sincere devotion draws inner prosperity—clarity, peace, and deeper attachment to Kṛṣṇa.