Shloka 10
कृष्ण कृष्णाप्रमेयात्मन् योगेश जगदीश्वर । वासुदेवाखिलावास सात्वतां प्रवर प्रभो ॥ १० ॥ त्वमात्मा सर्वभूतानामेको ज्योतिरिवैधसाम् । गूढो गुहाशय: साक्षी महापुरुष ईश्वर: ॥ ११ ॥
kṛṣṇa kṛṣṇāprameyātman yogeśa jagad-īśvara vāsudevākhilāvāsa sātvatāṁ pravara prabho
[นารทมุนีกล่าว:] โอ พระกฤษณะ พระกฤษณะ ผู้ทรงเป็นอนันตวิญญาณ จอมโยกี และเจ้าแห่งจักรวาล! โอ วาสุเทวะ ที่พึ่งของสรรพสัตว์! พระองค์ทรงเป็นพระวิญญาณสูงสุดของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง สถิตอยู่ในถ้ำแห่งหัวใจดั่งไฟที่ซ่อนอยู่ในไม้ฟืน ทรงเป็นพยาน เป็นมหาบุรุษ และเป็นพระเจ้าสูงสุด
FAQs
This verse directly addresses Kṛṣṇa as “jagadīśvara,” affirming that the cowherd boy of Vraja is also the supreme ruler of the cosmos.
They praise Him with His divine name “Vāsudeva,” recognizing Him as the all-pervading shelter of everything, even while He appears intimately among them in Vraja.
It nurtures steadiness in devotion: in fear or uncertainty, one can remember the Lord as the ultimate refuge and offer prayers with trust rather than panic.