Shloka 26
Rāsa-līlā Begins; Divine Multiplication; Moral Doubt and Its Resolution
श्रीपरीक्षिदुवाच संस्थापनाय धर्मस्य प्रशमायेतरस्य च । अवतीर्णो हि भगवानंशेन जगदीश्वर: ॥ २६ ॥ स कथं धर्मसेतूनां वक्ता कर्ताभिरक्षिता । प्रतीपमाचरद् ब्रह्मन् परदाराभिमर्शनम् ॥ २७ ॥
śrī-parīkṣid uvāca saṁsthāpanāya dharmasya praśamāyetarasya ca avatīrṇo hi bhagavān aṁśena jagad-īśvaraḥ
พระมหาราชาปรีกษิตตรัสว่า “โอ้พราหมณ์! เพื่อสถาปนาธรรมและระงับอธรรม พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นจอมแห่งจักรวาล ได้อวตารลงสู่โลกพร้อมด้วยภาคส่วนของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้ประกาศ ผู้ปฏิบัติ และผู้พิทักษ์สะพานแห่งศีลธรรม แล้วเหตุใดเล่า โอ้พราหมณ์ พระองค์จึงทรงประพฤติสวนธรรมด้วยการแตะต้องภรรยาของผู้อื่น?”
As Śukadeva Gosvāmī was speaking, King Parīkṣit noticed that some persons seated in the assembly on the bank of the Ganges were harboring doubt about the Lord’s activities. These doubtful persons were karmīs, jñānīs and others who were not devotees of the Lord. To clear up their doubts, King Parīkṣit asks this question on their behalf.
FAQs
This verse states that the Lord descends to establish dharma and to subdue its opposite—adharma—because He is the jagad-īśvara, the controller of all worlds.
Parīkṣit raises a principled doubt while hearing the rāsa-līlā: if the Lord comes to uphold dharma, how should one understand actions that appear to contradict ordinary moral codes.
Align daily choices with truthfulness, self-control, and devotion—supporting dharma in one’s own conduct rather than just judging others’ actions.