Shloka 21
Gopī-gīta Aftermath: Kṛṣṇa Returns and Explains Divine Non-Reciprocation
Rāsa-līlā Dialogue
एवं मदर्थोज्झितलोकवेद- स्वानां हि वो मय्यनुवृत्तयेऽबला: । मयापरोक्षं भजता तिरोहितं मासूयितुं मार्हथ तत् प्रियं प्रिया: ॥ २१ ॥
evaṁ mad-arthojjhita-loka-veda svānām hi vo mayy anuvṛttaye ’balāḥ mayāparokṣaṁ bhajatā tirohitaṁ māsūyituṁ mārhatha tat priyaṁ priyāḥ
โอ้เหล่าโคปีผู้เป็นที่รัก! เพราะเราเป็นเหตุ ท่านทั้งหลายได้ละทิ้งความเห็นของโลก ข้อกำหนดแห่งพระเวท และความผูกพันของญาติพี่น้อง ข้าพเจ้าจึงหายไปจากสายตาชั่วครู่เพื่อให้ความรักภักดีต่อเรายิ่งเพิ่มพูน แต่ความรักของเราต่อท่านไม่เคยลดลง ดังนั้นอย่าได้มีความขุ่นเคืองต่อเราเลย ผู้เป็นที่รักของเรา
Here the Lord indicates that though the gopīs were already perfect in their love for Him, still, to inconceivably increase their perfection and show an example for the world, He acted as He did.
FAQs
In this verse Krishna implies His disappearance was not to reject the gopis but to engage their exclusive devotion; since they had given up worldly and even Vedic conventions for Him, they should not resent His momentary concealment.
After reappearing, Krishna addresses the gopis’ anguish and possible resentment, reminding them that their love is uniquely selfless and that His concealment occurred even while they were directly worshiping Him.
When spiritual progress includes periods of dryness or “absence,” take it as a call to deepen sincerity rather than blame God—continue steady devotion without resentment, trusting the process of purification.