Shloka 26
Gopī-Vipralambha: The Search for Kṛṣṇa and the Revelation of Divine Footprints
तैस्तै: पदैस्तत्पदवीमन्विच्छन्त्योऽग्रतोऽबला: । वध्वा: पदै: सुपृक्तानि विलोक्यार्ता: समब्रुवन् ॥ २६ ॥
tais taiḥ padais tat-padavīm anvicchantyo ’grato ’balāḥ vadhvāḥ padaiḥ su-pṛktāni vilokyārtāḥ samabruvan
เหล่าโคปีติดตามรอยพระบาทมากมายนั้นเพื่อสืบเสาะทางของพระกฤษณะ แต่เมื่อเห็นว่ารอยนั้นปะปนแนบแน่นกับรอยเท้าของคู่รักผู้เป็นที่รักยิ่งของพระองค์ นางทั้งหลายก็ร้อนรนและกล่าวดังนี้
FAQs
In Canto 10, Chapter 30, the gopīs follow Kṛṣṇa’s footprints through the forest, and their longing intensifies when they notice His footprints mingled with those of another woman.
Because the intermingled footprints suggested that Kṛṣṇa was walking intimately with a particular gopī, stirring both jealousy and deeper longing in their mood of separation (viraha).
When you feel distance from God, channel that ache into remembrance—hearing, chanting, and sincere prayer—so longing becomes a force that deepens devotion rather than discouragement.