Shloka 36
The Lord’s Advent: Yoga-māyā’s Mission, Saṅkarṣaṇa’s Transfer, and the Demigods’ Prayers
न नामरूपे गुणजन्मकर्मभि- र्निरूपितव्ये तव तस्य साक्षिण: । मनोवचोभ्यामनुमेयवर्त्मनो देव क्रियायां प्रतियन्त्यथापि हि ॥ ३६ ॥
na nāma-rūpe guṇa-janma-karmabhir nirūpitavye tava tasya sākṣiṇaḥ mano-vacobhyām anumeya-vartmano deva kriyāyāṁ pratiyanty athāpi hi
ข้าแต่เทพเจ้า ผู้ที่เดินตามทางคาดเดาด้วยใจและวาจาเพียงอย่างเดียว ย่อมไม่อาจกำหนดพระนามและพระรูป ตลอดจนคุณ ลีลา การประสูติและกิจของพระองค์ได้ เพราะพระองค์ทรงเป็นพยานแห่งสรรพสิ่ง แต่ผู้ที่เข้าสู่การปฏิบัติภักติ-เสวาเท่านั้นจึงรู้พระองค์ได้จริง
As stated in the Padma Purāṇa:
FAQs
This verse says the Supreme Lord, the witness of all, cannot be fully defined by name, form, qualities, birth, or actions; He transcends mental and verbal description.
Because Krishna is the transcendental witness beyond material categories; the demigods admit His inconceivability while praising that He still becomes knowable through His own divine activities.
Approach spirituality with humility: instead of trying to “box” the Divine into concepts, study the Lord’s deeds and teachings with devotion, letting transformation come through bhakti and sincere practice.