Shloka 20
The Lord’s Advent: Yoga-māyā’s Mission, Saṅkarṣaṇa’s Transfer, and the Demigods’ Prayers
तां वीक्ष्य कंस: प्रभयाजितान्तरांविरोचयन्तीं भवनं शुचिस्मिताम् । आहैष मे प्राणहरो हरिर्गुहांध्रुवं श्रितो यन्न पुरेयमीदृशी ॥ २० ॥
tāṁ vīkṣya kaṁsaḥ prabhayājitāntarāṁ virocayantīṁ bhavanaṁ śuci-smitām āhaiṣa me prāṇa-haro harir guhāṁ dhruvaṁ śrito yan na pureyam īdṛśī
เพราะพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดประทับในครรภ์ เทวะกีจึงทำให้สถานที่คุมขังสว่างไสวไปทั่ว เมื่อกังสะเห็นนางผ่องใส บริสุทธิ์ และยิ้มละมุน ก็หวาดหวั่นคิดว่า “แน่แท้หริ-วิษณุได้สถิตในครรภ์ของนางแล้ว; พระองค์นี่เองจะพรากชีวิตเรา เพราะเทวะกีไม่เคยเปล่งปลั่งและรื่นเริงเช่นนี้มาก่อน”
The Lord says in Bhagavad-gītā (4.7) :
FAQs
Because Devakī appeared unusually radiant and auspicious, Kaṁsa’s fear intensified and he concluded that the prophesied destroyer—Hari—had surely taken shelter in her womb.
It shows Kaṁsa’s inner defeat by fear: even before Krishna’s birth, he reads divine signs in Devakī’s splendor and becomes convinced of his impending doom.
It reminds us that wrongdoing breeds anxiety and suspicion, while purity and divine purpose naturally manifest as confidence and radiance—encouraging a life aligned with dharma and devotion.