Shloka 7
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
सर्पह्रद: पुरुषसारनिपातवेग- सङ्क्षोभितोरगविषोच्छ्वसिताम्बुराशि: । पर्यक्प्लुतो विषकषायबिभीषणोर्मि- र्धावन् धनु:शतमनन्तबलस्य किं तत् ॥ ७ ॥
sarpa-hradaḥ puruṣa-sāra-nipāta-vega- saṅkṣobhitoraga-viṣocchvasitāmbu-rāśiḥ paryak pluto viṣa-kaṣāya-bibhīṣaṇormir dhāvan dhanuḥ-śatam ananta-balasya kiṁ tat
เมื่อพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพละอนันต์เสด็จลงสู่สระของพญานาค เหล่านาคในนั้นก็แตกตื่นอย่างยิ่ง และพ่นลมหายใจอาบพิษทำให้น้ำยิ่งปนเปื้อน พลังแห่งการเสด็จลงทำให้สระเอ่อล้นรอบด้าน คลื่นพิษอันน่าสะพรึงกลัวท่วมแผ่นดินไกลถึงร้อยช่วงคันธนู แต่สำหรับพระองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพอนันต์ ย่อมไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์
FAQs
This verse describes the serpent lake erupting with poison-colored, terrifying waves, yet declares such danger insignificant before the Lord’s infinite strength—showing Kṛṣṇa’s complete mastery over deadly forces.
Because the waters were saturated by the snakes’ poisonous breath; when Kṛṣṇa entered, the lake churned and overflowed with venom-hued waves, emphasizing the peril He neutralizes in His līlā.
When overwhelmed by ‘poisonous’ situations—fear, toxic influence, or crisis—remembering the Lord’s ananta-bala inspires faith and steadiness: dangers may surge, but they are not ultimate for one who takes shelter of Kṛṣṇa.