एतदन्यच्च सर्वं मे मुने कृष्णविचेष्टितम् । वक्तुमर्हसि सर्वज्ञ श्रद्दधानाय विस्तृतम् ॥ १२ ॥
etad anyac ca sarvaṁ me mune kṛṣṇa-viceṣṭitam vaktum arhasi sarvajña śraddadhānāya vistṛtam
โอ้มุนีผู้ยิ่งใหญ่ ผู้รู้ทั่วสิ่งทั้งปวง โปรดพรรณนาอย่างพิสดารถึงพระลีลาของพระกฤษณะ ทั้งที่ข้าพเจ้าถามและที่ยังมิได้ถาม เพราะข้าพเจ้ามีศรัทธาเต็มเปี่ยมและใคร่ฟังยิ่งนัก
This verse shows that a faithful listener should hear Kṛṣṇa’s līlās in detail from a realized, all-knowing sage—hearing is treated as a primary path of bhakti (śravaṇam).
Because Parīkṣit, facing imminent death, sought complete spiritual fulfillment through devoted hearing; he recognized Śukadeva as qualified (sarva-jña) to narrate Kṛṣṇa’s divine activities expansively.
Approach authentic scripture with receptive faith, choose trustworthy teachers, and commit to consistent listening/reading of Krishna-katha to deepen devotion and clarity.