Shloka 32
Kūrma Supports Mandara; Hālahala Appears; Śiva Becomes Nīlakaṇṭha
कामाध्वरत्रिपुरकालगराद्यनेक- भूतद्रुह: क्षपयत: स्तुतये न तत् ते । यस्त्वन्तकाल इदमात्मकृतं स्वनेत्र- वह्निस्फुलिङ्गशिखया भसितं न वेद ॥ ३२ ॥
kāmādhvara-tripura-kālagarādy-aneka- bhūta-druhaḥ kṣapayataḥ stutaye na tat te yas tv anta-kāla idam ātma-kṛtaṁ sva-netra- vahni-sphuliṅga-śikhayā bhasitaṁ na veda
ครั้นถึงกาลปรลัย เปลวไฟและประกายที่พุ่งจากดวงเนตรของพระองค์เผาผลาญสรรพสิ่งซึ่งพระองค์เองทรงสร้างให้กลายเป็นเถ้า ถึงกระนั้นพระองค์ก็ประหนึ่งไม่ทรงถือว่ารู้ว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น แล้วการทำลายยัญของทักษะ ตริปุราสุระ และพิษกาลกูฏะจะกล่าวว่าอย่างไรเล่า? กิจเช่นนี้มิใช่สาระแห่งบทสรรเสริญแด่พระองค์
Since Lord Śiva considers the great acts he performs to be very unimportant, what was to be said of counteracting the strong poison produced by the churning? The demigods indirectly prayed that Lord Śiva counteract the kālakūṭa poison, which was spreading throughout the universe.
FAQs
It describes how, at the time of annihilation, the universe is burned to ashes by the fiery sparks and flames from Lord Śiva’s eyes, emphasizing the overwhelming power of dissolution.
In their prayer they contrast destructive tendencies with the transcendence of Śiva’s role in cosmic dissolution, implying that ordinary destructive beings are not worthy of praise, whereas Śiva’s destruction is part of the divine cosmic function.
It encourages detachment and non-harm: do not glorify or imitate destructive impulses (lust, cruelty), and remember the temporary nature of the world, turning the mind toward devotion and higher purpose.