Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 11
The Lord Appears to the Devas and Instructs the Truce; Mandara Is Brought for Churning
त्वं माययात्माश्रयया स्वयेदं निर्माय विश्वं तदनुप्रविष्ट: । पश्यन्ति युक्ता मनसा मनीषिणो गुणव्यवायेऽप्यगुणं विपश्चित: ॥ ११ ॥
tvaṁ māyayātmāśrayayā svayedaṁ nirmāya viśvaṁ tad-anupraviṣṭaḥ paśyanti yuktā manasā manīṣiṇo guṇa-vyavāye ’py aguṇaṁ vipaścitaḥ
ข้าแต่พระผู้สูงสุด พระองค์ทรงพึ่งพาพระองค์เองและไม่ต้องอาศัยผู้ใด ด้วยศักติของพระองค์เอง (มายาที่อาศัยอาตมัน) พระองค์ทรงเนรมิตจักรวาลนี้แล้วเสด็จแทรกซึมเข้าไปในนั้น บัณฑิตผู้มีจิตตั้งมั่นในภักติโยคะ ชำระมลทินวัตถุ และรู้ชัดตามศาสตรา ย่อมเห็นด้วยใจอันผ่องใสว่า แม้อยู่ท่ามกลางความแปรของคุณทั้งหลาย พระองค์ยังทรงอยู่เหนือคุณ (นิรคุณ) และไม่ถูกแตะต้องโดยคุณเหล่านั้น
The Lord says in Bhagavad-gītā (9.10) :
FAQs
This verse says the Lord manifests the universe by His own māyā-śakti and then enters it—indicating His immanence as the indwelling presence (Paramātmā) while remaining the supreme controller.
They acknowledge that although the Lord appears within material nature and its modes, He is never conditioned by them; His actions are transcendental, performed through His own potency.
Practice steady remembrance and devotion so the mind becomes “yukta” (absorbed); then you learn to recognize the Lord’s presence and guidance even amid changing moods, circumstances, and material influences.