Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 37
Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
प्राणादभूद् यस्य चराचराणां प्राण: सहो बलमोजश्च वायु: । अन्वास्म सम्राजमिवानुगा वयं प्रसीदतां न: स महाविभूति: ॥ ३७ ॥
prāṇād abhūd yasya carācarāṇāṁ prāṇaḥ saho balam ojaś ca vāyuḥ anvāsma samrājam ivānugā vayaṁ prasīdatāṁ naḥ sa mahā-vibhūtiḥ
ลมเป็นปราณ ความกล้า กำลัง และพลังชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งเคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ปราณแห่งลมนั้นเกิดจากปราณดั้งเดิมของพระผู้เป็นเจ้า เราทั้งหลายติดตามลมเพื่อชีวิต ดุจข้าราชบริพารติดตามจักรพรรดิ ขอพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงมหาบารมีนั้นโปรดเมตตาแก่เรา
FAQs
This verse states that prana, along with endurance, strength, vigor, and even the vital air (vayu), ultimately arises from the Supreme Lord, who is the life of all beings.
Facing danger and seeking protection, the demigods approached Vishnu, acknowledging Him as the ultimate support of their power and life, and begged for His mercy and favor.
Remembering that vitality and capacity come from the Divine encourages humility, steadiness under stress, and prayerful reliance rather than pride in one’s own power.