Shloka 21
Gajendra’s Prayers and the Appearance of Lord Hari
Gajendra-stuti and Hari-darśana
एकान्तिनो यस्य न कञ्चनार्थं वाञ्छन्ति ये वै भगवत्प्रपन्ना: । अत्यद्भुतं तच्चरितं सुमङ्गलं गायन्त आनन्दसमुद्रमग्ना: ॥ २० ॥ तमक्षरं ब्रह्म परं परेश- मव्यक्तमाध्यात्मिकयोगगम्यम् । अतीन्द्रियं सूक्ष्ममिवातिदूर- मनन्तमाद्यं परिपूर्णमीडे ॥ २१ ॥
ekāntino yasya na kañcanārthaṁ vāñchanti ye vai bhagavat-prapannāḥ aty-adbhutaṁ tac-caritaṁ sumaṅgalaṁ gāyanta ānanda-samudra-magnāḥ
เหล่าผู้ภักดีเอกันตะ ผู้ยอมจำนนต่อพระภควานโดยไม่ปรารถนาสิ่งใด น้อมบูชาด้วยการฟังและขับร้องพระจริยาของพระองค์อันน่าอัศจรรย์และเป็นมงคลยิ่ง จนจมอยู่ในมหาสมุทรแห่งปีติทิพย์ ข้าพเจ้าขอสรรเสริญและนอบน้อมแด่พระพรหมันอันไม่เสื่อม พระผู้เป็นใหญ่สูงสุด ผู้ไม่ปรากฏแก่ตา เข้าถึงได้ด้วยภักติ-โยคะเท่านั้น อยู่เหนืออินทรีย์ ละเอียดลึกซึ้งดุจอยู่ไกล ไร้ขอบเขต เป็นเหตุแรก และบริบูรณ์ในทุกประการ
anyābhilāṣitā-śūnyaṁ
FAQs
This verse says surrendered, exclusive devotees (ekāntī-bhaktas) do not seek any personal gain; they delight in glorifying the Lord’s auspicious, wondrous pastimes.
In his prayer of surrender, Gajendra contrasts pure devotion with bargaining faith—teaching that true refuge in Nārāyaṇa is marked by selfless, one-pointed love.
Reduce “transactional” spirituality and regularly hear/chant the Lord’s līlā; let devotion be the goal, not merely a method for worldly outcomes.