Shloka 24
Trikūṭa Mountain, Ṛtumat Garden, and the Beginning of Gajendra’s Crisis
स घर्मतप्त: करिभि: करेणुभि- र्वृतो मदच्युत्करभैरनुद्रुत: । गिरिं गरिम्णा परित: प्रकम्पयन् निषेव्यमाणोऽलिकुलैर्मदाशनै: ॥ २३ ॥ सरोऽनिलं पङ्कजरेणुरूषितं जिघ्रन्विदूरान्मदविह्वलेक्षण: । वृत: स्वयूथेन तृषार्दितेन तत् सरोवराभ्यासमथागमद्द्रुतम् ॥ २४ ॥
sa gharma-taptaḥ karibhiḥ kareṇubhir vṛto madacyut-karabhair anudrutaḥ giriṁ garimṇā paritaḥ prakampayan niṣevyamāṇo ’likulair madāśanaiḥ
คเชนทระผู้เป็นจ่าฝูงช้าง ถูกแดดเผาจนร้อนระอุ รายล้อมด้วยช้างตัวผู้‑ตัวเมีย และมีลูกช้างที่มีน้ำมันมัดไหลตามหลัง ด้วยน้ำหนักกายอันมหึมาเขาทำให้ภูเขาตริกูฏสั่นสะเทือนโดยรอบ ฝูงผึ้งผู้ดื่มน้ำหวานมารับใช้โดยดูดน้ำมันมัดของเขา จากไกลเขาได้กลิ่นละอองเกสรบัวที่ลมพัดมาจากสระ ด้วยสายตาเมามัวและพร้อมฝูงที่กระหายน้ำ เขารีบมาถึงริมสระนั้น
FAQs
It describes Gajendra as a powerful, majestic elephant-king moving with his herd, enjoying worldly strength and protection—setting the contrast for his later helpless surrender to the Lord.
The scene emphasizes material security—family, followers, strength—yet the coming crisis will show that only devotion to Hari ultimately saves.
Even strong social support and personal power cannot remove life’s unavoidable dangers; cultivate remembrance of God before adversity arrives.