Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 6
Aditi’s Payo-vrata and Viṣṇu’s Promise to Appear as Her Son
Prelude to Vāmana
सोत्थाय बद्धाञ्जलिरीडितुं स्थिता नोत्सेह आनन्दजलाकुलेक्षणा । बभूव तूष्णीं पुलकाकुलाकृति- स्तद्दर्शनात्युत्सवगात्रवेपथु: ॥ ६ ॥
sotthāya baddhāñjalir īḍituṁ sthitā notseha ānanda-jalākulekṣaṇā babhūva tūṣṇīṁ pulakākulākṛtis tad-darśanātyutsava-gātra-vepathuḥ
อทิติลุกขึ้นพนมมือจะสรรเสริญ แต่ไม่อาจเปล่งคำอธิษฐานได้ เพราะดวงตาเอ่อล้นด้วยน้ำตาแห่งปีติทิพย์ เมื่อได้เห็นพระภควานต่อหน้า ขนกายลุกชัน นางยืนนิ่งเงียบ และกายสั่นด้วยความปลื้มปีติยิ่ง
FAQs
This verse describes classic bhakti symptoms—tears of joy, horripilation, trembling, and speechlessness—arising naturally when a devotee beholds the Lord.
Overwhelmed by bliss upon seeing the Lord, Aditi could not compose herself to speak; her devotion expressed itself through tears, trembling, and standing with folded hands.
Approach prayer with sincerity and humility; even when words fail, reverence—like folded hands, remembrance, and heartfelt emotion—can be genuine worship.