Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 28
Aditi’s Payo-vrata and Viṣṇu’s Promise to Appear as Her Son
Prelude to Vāmana
त्वं वै प्रजानां स्थिरजङ्गमानां प्रजापतीनामसि सम्भविष्णु: । दिवौकसां देव दिवश्च्युतानां परायणं नौरिव मज्जतोऽप्सु ॥ २८ ॥
tvaṁ vai prajānāṁ sthira-jaṅgamānāṁ prajāpatīnām asi sambhaviṣṇuḥ divaukasāṁ deva divaś cyutānāṁ parāyaṇaṁ naur iva majjato ’psu
พระองค์ทรงเป็นผู้ให้กำเนิดดั้งเดิมแก่สรรพชีวิตทั้งที่อยู่นิ่งและเคลื่อนไหว และทรงเป็นผู้ให้กำเนิดแก่เหล่าประชาปติด้วย. ข้าแต่เทวะ สำหรับเหล่าเทวดาที่ตกจากฐานะสวรรค์ พระองค์ทรงเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียว ดุจเรือเป็นความหวังเดียวของผู้กำลังจมน้ำ.
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Eighth Canto, Seventeenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “The Supreme Lord Agrees to Become Aditi’s Son.”
FAQs
This verse says that for those who have fallen into danger—like the demigods cast down from heaven—Lord Vishnu is the supreme shelter, compared to a boat saving a drowning person.
Aditi prayed because the demigods had been overcome and displaced; she appeals to Vishnu as the source of creation and the only dependable protector who can restore their safety and order.
When circumstances feel overwhelming, this verse teaches to seek steady spiritual refuge—turning to God with humility and trust—rather than relying only on unstable external supports.