Shloka 13
Lord Śiva Bewildered by Mohinī
Viṣṇu’s Yoga-māyā and the Limits of Ascetic Power
येन सम्मोहिता दैत्या: पायिताश्चामृतं सुरा: । तद् दिदृक्षव आयाता: परं कौतूहलं हि न: ॥ १३ ॥
yena sammohitā daityāḥ pāyitāś cāmṛtaṁ surāḥ tad didṛkṣava āyātāḥ paraṁ kautūhalaṁ hi naḥ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พวกเรามาที่นี่ด้วยความปรารถนาจะได้เห็นรูปนั้นที่พระองค์ทรงใช้ล่อลวงเหล่าอสูรให้หลงใหลสิ้นเชิง และด้วยเหตุนี้เหล่าเทวะจึงได้ดื่มอมฤต. ความใคร่รู้ของเรายิ่งนัก; ข้าพระองค์กระหายจะได้เห็นรูปนั้นอย่างยิ่ง.
FAQs
This verse recalls that Mohinī-mūrti (Viṣṇu) bewildered the Daityas and ensured the Devas drank the nectar, and it introduces the Devas’ intense desire to see that divine līlā again.
Because Viṣṇu’s Mohinī form had previously achieved the impossible—deceiving the Daityas and giving amṛta to the Devas—so they came with great curiosity to behold that same wondrous form and act.
Approach God with sincere longing to understand His līlā and purpose; the verse models humble inquiry and faith that divine intelligence can resolve conflicts beyond ordinary strategy.